Czy ja mogę?


Tak, oh, wiesz
Tak, garściami
I tak nieuporządkowanie
acz porządnie

Tak źle i tak dobrze
Naraz
Tak ciągle
Tak w myślach i tak na żywo

Tak w snach
I na jawie
Tak bez ustanku
Tak prawdziwie

Bo ja tak
Tak, dobrze wiesz
Tak tylko trochę
Tak w sumie bardziej
Najbardziej


Bo ja Ciebie
Ty wiesz
Najbardziej Ciebie
I tylko Ciebie


Czy ja mogę tak Cię kochać?

Gdy stanę przed Tobą
W pełni nieskromności mojej
I kiedy już zapłonę przed Tobą
Niepojętym wstydem

Proszę, wybacz.

Bo biorę na siebie
Odpowiedzialność wszelką
Za każdą krzywdę
Którą Ci wyrządziłam
I nie umiem nic wydusić z siebie,
więc proszę,
 wybacz.

Nie zliczę moich win
I nie zdefiniuję każdego mojego błędu
Dlatego proszę,
Wybacz.

Wiem, że to stanie przede mną
W tym dniu, który Ty sama wybierzesz
I usilnie
Z każdej siły, którąś mi dała

Proszę, wybacz.


Bo na niczym nie mogę
I na niczym nie chcę
I nic mi tyle nie da
Za to weźmie mi wiele

Nic mi nie jest tak bliskie
I jednocześnie tak dalekie
Nic tak perfekcyjne
I nic nie jest tak mądre w głupocie ludzi

Nic poza Tobą nie jest godne niczego..

Miłości, wybacz.

List

Dobry Boże!

W tym czasie
Któryś mi chciał ofiarować
Tu na ziemi
Daj mi miłość, proszę


Miłość nieumierającą
Miłość niezwyczajną
Miłość przejrzystą i trafną
Lecz nieidealną


Nie zrozum mnie źle, Dobry Boże
Bo nie żądam wiele
Tylko jednej miłości
Co przetrwa...


Czekam już długo, ale nie wieczność
I pragnę jej mocno, ale nie teraz
I chcę jej tutaj, ale poczekam
Bo nadmiar jest grzechem
A dostatek już mi dałeś


Dobry Boże!

Gdy już się spotkamy
Obiecuję podziękować szczerze
Bo tymczasem muszę wrócić
Do miłości mojej, którąś dał mi teraz
Pobiegnę kochać się z poezją.

Kiedyś

Kiedyś
Zabiorę wszystko
Co mi
Potrzebne i spakuję
Do jednej
Torby


Kiedyś
Kupię bilet
W jedną stronę
I skrzętnie
Schowam swoją duszę
Daleko


Kiedyś
Twoje pozwolenie
Nie będzie mi
Potrzebne
I wtedy, obiecuję
Zniknę


Kiedyś
Będę wolna
I z moją wolnością
Wybiegnę


Nie wrócę.

Nie mam

Chcę Cię zatrzymać
Zawsze gdy Cię widzę
Każdorazowo


Jesteś jak ciepło kominka
W zimowy wieczór
Ten od razu po wigilii


Jak lek na nieznośny ból
Na receptę
Bo nie sposób inaczej Cię zdobyć


Chciałabym móc mieć Ciebie w ramionach
Co jeśli mam ciągle sobie tam Ciebie
Wyobrażać

Nie opuszczaj mnie, proszę
Bo nie mam nic
Jeśli nie mogę mieć Ciebie.

Łza

Jedna, a czyni tak wiele
Czyści czego człowiek nie może
Ochładza duszę
Uwalnia uczucia
Nie ma sobie równych
Ta nasza łza
Czasem jest bardzo
Skryta
A czasem razem z towarzyszkami
Tańczy beztrosko po policzkach
Ale ja potrzebuję tylko tej jednej
By mnie wyczyściła
Ale nie mogę jej z siebie wypuścić
Powiedz, proszę
Po coś się tam zatrzymał?

(Nie) kocham.

Nie kocham kiedy się okłamujesz
ani kiedy mówisz źle o sobie
Nie kocham kiedy się smucisz
ani kiedy płaczesz

Nie kocham krzyku pod czas kłótni
ani tej ciężkiej po niej ciszy
Nie kocham obojętności
która niestety jest mnie uczepiona

Kocham za to Twoje prawdziwe spojrzenie
i dobro które mi nim przekazujesz
Kocham kiedy się szczerze uśmiechasz
i pociesznie na mnie patrzysz

Kocham Twój głośny śmiech, który jest tak uroczy
oraz jak milczysz, pozwalając mi do siebie mówić
Kocham Cię kochać bo ta miłość
świeci mi niczym słońce
w każdy dzień deszczowy